[ihvan_56]

[move][glow=red,2,300][size=30pt]سْــــــــــــــــــــــمِ اﷲِارَّحْمَنِ ارَّحِيم[/size][/glow][/move]

[center] [size=12pt]***Mürşide Mal ile Hizmet Edebi şudurki:Mevla tealanın kendisine verdiği bütün mal ve evlatların ezeli alemde mürşidin ruhaniyeti bereketine olduğuna inanmalıdır.Her ne kadar bu alemde meydana gelmesi geçikmiş sonradan olmuş isede,bunların mal ve evlatların hepsinin hakiki sahibi Allahü teala olduğunu,mecazi olarakta mürşidinin olup,kendiside onun hizmetçisi gibi olduğunu,yediği ve giydiği mürşidinin cömertliğinden ve yardımı sayesinde olduğunu bilmeli ve böylece düşünmelidir.Bu durumda kalp,nimete değil,onu verene bağlanmış olur.Hakikatte bunu,mürşidi vesilesi ile kendisine verenin Allah cc. olduğuna iman ettiğinden Allahu teala ya şükreder,mürşidine teşekkür eder.
***Mürşidine bir şey verdiğinde mürşidinin mahcup olacağı yerde vermemelidir.Yaptığı ikram ve nimeti mürşide göstermeyi belli etmeyi kastetmemelidir.Bizzat getirdiği bir şeyi mürşide vermeyip,mürşidin hizmetçisine teslim etmeli ve kendisinden kabul olunması için aşikar ve gizli olarak Hakk teala hz.lerine yalvarıp ve itimat edip güvenip,yaptığı şeyin kabulü için mürşidine sığınmalıdır.O getirdiği şeyi mürşidine ve şeyhlerden olan mürşitlere vacip olarak adasa,kabul edilmesi daha kuvvetli ve riyadan da daha uzaktır.Hediye olarak getirdiği şey,malının en iyi ve en temizi olup,kabul edilmesini kendisi için bir minnet yapılan iyiliğe karşı şükür hissi ve nimet yarar saymalıdır.Bunun kabulunün karşılığındada Hakk teala ya şükretmelidir.
BİR HİKAYE
Meşayıhtan biri,vakit ve hal gereği"bana 1000 dirhem altın lazım oldu "deyip,müritlerinden biride bunu işittiğinde ,hemen evine gidip ölmüş babasından ne kadar para olarak miras kaldığını annesine sorar.Oda "babandan 1000dirhem altın para kaldı,falan yerde saklıdır"diye haber verdiğinde,o mürid o kadar altını alıp,şeyhi yanlız iken karşısına çıkıp,elini öptükten sonra altınların kabul edilmesi için şeyhine tevazu ile yalvarmış ve iltica etmiştir.Kabulunden sonra şeyhin karşısından bir topluluk oluşmuş ve şeyh hz.retleri bu gencin gayretini güzel bulduğundan dolayı topluluğa açıklamış.
Mürid,yaptığı bu işi işittiğinde hemen kalkıp,şeyhinin elini öper ve derki"size verdiğim altınlara annemin rızası olmadı.Geriye vermenizi rica ederim"müridin verdiği altınları evinden getirip,geri vererek teslim ettiğinde ,o toplulukta bulunan kimseler,müridin bu hareketine şaşırmışlardır.Akşamdan sonra mürid,altınları alıpşeyhi yanlız iken gelir ve derki"ey benim şeyhim o altınları Allah cc. rızası için vermiş,beni insanlar içinde övesiniz diye vermemiştim.Ve halk arasında bana kibir gelir diye korktum.Bunun için topluluk karşısında bununla memnun olduğunuzu bildirmenizi ve arkadaşlarımın arasında kıymetimin olmasını sağlamak istemedimve o sebepten o topluluk huzurunda nefsimi çirkin aşağı gösterip,şimdi yalnız Allah cc. rızası için yine geriye getirdim.Kusurumun affını ve aynı meblağın kabulunü rica ederim" Bu şekilde şeyh hz.lerine tevazu ile yalvardığında,şeyh hz.leri müridin bu yaptığı hareketini güzel bulup,onu kabul olunanların en faziletlisinden kılmış.Nitekim hadisi şerifte"her kişi,kendisinin niyet ettiği şeyin karşılığı vardır.Ameller ancak niyetler iledir"buyuruldu.
efendiler efendisi,lütuf ve ihsan kaynağı olan efendimiz{s.a.v}doğru söyledi� �
[/size] [/center]
linkleri görmeye yetkiniz yok lütfen buraya tıklayarak üye olunuz

[(**Mushab**)]

teşekkürler abi emeğine ve yüreğine sağlık .Rabbim kibiri gururu kalbimizden alsın tevazu sahibi kişilerden eylesin bizleri...





NİYET HAYR AKIBET HAYR...