[abd_i acize]

SAKIN UNUTMAYIN!

Bir düsünün; hayatiniz boyunca unutmamaniz gereken ne kadar çok
detay var. Daha sabah kalktiginiz andan baslayarak, gün boyunca
"bunu kesinlikle unutmamam gerek" diye kendinize telkin ettiginiz
pek çok konu oluyor. Hatta belki de bunlari unutmamak için notlar
tutuyor, çesitli önlemler aliyorsunuz. Bazen de önemli olduguna
inandiginiz konularla ilgili bir seyi unutma ihtimalini
düsünmek dahi istemiyorsunuz...

Peki size bunlarla kiyaslanamayacak kadar önemli bir konuyu unutmus
olabileceginizi söylesek ne yapardiniz?

. Sunu unutmayin ki, gündelik yasamda unutmamak için gayret sarf
ettiginiz konular her ne olurlarsa olsunlar, bunlarin hiçbirini
unutmanin bedeli, size burada hatirlatacagimiz seyleri unutmanin
bedeli kadar agir degildir.

insan unutkandir. Kendini yasadigi olaylara kaptirip, iradesini
kullanmazsa asil dikkatini vermesi gereken konulardan uzaklasir.
Allah'in her yönden kendisini sarip kusattigini, her an
izledigini, yaptigi herseyin hesabini Allah'a verecegini,
ölümü, cennetin ve cehennemin varligini, kaderin disinda
hiçbir olayin meydana gelemeyecegini, karsilastigi herseyde
bir hayir oldugunu unutuverir.

Ayrica insan gaflete düsmeye de müsait bir varliktir. Gaflete
düserek, yasaminin amacini, o an göstermesi gereken dogru
tavirlari unutup, hata yapabilir. Fakat samimi insanlarda bu
unutmalar anlik olur ve hatirladiklari anda hemen tevbe ederek
tekrar Allah'a yönelir, O'nun emirleri dogrultusunda
yasamlarini sürdürürler. Müminlerin, Allah'a olan dualari
Kuran'da söyle haber verilmistir:
...Rabbimiz, unuttuklarimizdan veya yanildiklarimizdan dolayi
bizi sorumlu tutma... (Bakara Suresi, 286)

Elbette burada kastedilen unutma, günlük hayatta basiniza
gelebilen siradan bir unutma degildir. Her insan yapisi geregi
bazi seyleri unutabilir veya yanilabilir. Ancak kastedilen unutma,
insanin birtakim gerçekleri akledebilecek kapasiteye sahip olmasina
ragmen düsünmemesi, dikkatini vermemesi ve göz ardi etmesi ile
ortaya çikan unutmadir.

Peki insan neleri göz ardi ederek unutur?
Kuskusuz insanin unutabildigi en hayati konu, herseyin bir
yaraticisinin oldugudur. Istisnasiz her insan Yaraticimiz
olan Allah'a karsi sorumludur. Insan bu sorumlulugun sonucu
olarak hesap verecegini unutur. Cehennem atesinin ya da cennet
nimetlerinin varligi yasadigimiz su an kadar gerçektir. Ne
var ki insanlarin çogu bu gerçeklerden haberdar olmalarina
ragmen, bunlari kendilerini pek de ilgilendirmeyen konular olarak
görür ve düsünmeyerek gerçeklerden kaçabileceklerini
zannederler.

Peki unutmak, insani sorumluluktan uzaklastirir mi? Elbette ki
hayir. Kendisini yaratan Allah'a karsi sorumlu olan insan er ya da
geç ölümü tadacak, yapayalniz Rabbimizin huzuruna çikarak hesap
verecektir. "Biz bir oyun ve oyalanma konusu olsun diye gögü, yeri
ve ikisi arasinda bulunanlari yaratmadik" (Enbiya Suresi,16)
ayetiyle haber verildigi üzere, insan da dahil olmak üzere var olan
hersey bir amaç üzerine yaratilmistir. Dolayisiyla insan
basibos bir varlik degildir; ancak "Allah'a kulluk etmek"
(Zariyat Suresi, 56) için yaratilmistir.

Insan kendi yaratilisini düsünse, Allah'in ona
bagisladigi nimetlerin farkina varacak ve buna karsilik,
Rabbimize olan bagliligini göstermek için çaba harcamasi
gerektiginin bilincine erisecektir. Öyle ki, insan daha hiçbir sey
degilken, gözle bile görülemeyecek kadar küçük bir hücre olarak
hayata baslamis, ardindan bu hücrenin bölüne bölüne
milyarlarca kere çogalmasi sonucu, tüm organlariyla mükemmel bir
insan oluvermistir. Fakat en önemlisi, bu varlik hiçbir sey
degilken, bir can yani ruh kazanmistir. Bir damla su, önce et
parçasina, ardindan da düsünebilen, konusabilen bir varlik
haline dönüsmüstür; yani Allah insani yoktan insa etmistir.
Fakat hal böyleyken insanlardan kimileri kendi yaratilislarini
unutarak Allah'a karsi çarpik misaller getirmeye, Rabbimizi inkar
etmeye kalkar. Allah bu durumu söyle bildirir:

Kendi yaratilisini unutarak Bize bir örnek verdi; dedi ki:
"Çürümüs-bozulmusken, bu kemikleri kim diriltecekmis?" De
ki: "Onlari, ilk defa yaratip-insa eden diriltecek. O, her
yaratmayi bilir." (Yasin Suresi, 78-79)

Eger siz de bu duruma düsmek, Rabbimize karsi nankörlük etmis
olmak istemiyorsaniz, o zaman kendinizi günlük hayatin akisina
kaptirip sakin "düsünmeyi" birakmayin. Çünkü insan ancak
düsünürse Allah'i hatirlar, O'na karsi sorumlu oldugunun
bilincine varir; ancak düsünürse bu dünyanin kendisi için çok
kisa süreli bir konaklama yeri oldugunu, burada yaptigi herseyin
hesabini verecegini hatirlar. Ve ancak düsünürse unutmaz...

Bir noktayi belirtmekte fayda var: Bu kitapta size
hatirlatacaklarimizin hiçbiri, "unutmasam iyi olur" deyip
geçebileceginiz seyler degildir. Bunlarin tek bir tanesini bile
aklinizdan çikarmamaniz gerekir. Çünkü bunlari
hatirladiginiz sürece Allah'a geregi gibi kulluk edebilir,
O'nu razi edebilirsiniz. Ve unutmayin ki ancak bu sekilde
Allah'in izniyle dünyada ve ahirette kurtulus bulabilirsiniz.
Allah sizi, karsiniza iki yol çikararak denemektedir; bunlardan
birini seçmekte özgürsünüz, ama unutmayin ki bu yollardan birisi
sonsuz azaba, digeri ise sonsuz mutluluga gidiyor...

Biz ona 'iki yol-iki amaç' gösterdik. Ancak o, sarp yokusa
gögüs germedi. Sarp yokusun ne oldugunu sana ögreten nedir? Bir
boynu çözmek (bir köleye özgürlük vermek)tir. Ya da açlik
gününde doyurmaktir, yakin olan bir yetimi veya sürünen bir
yoksulu. Sonra iman edenlerden, sabri birbirlerine tavsiye edenlerden,
merhameti birbirlerine tavsiye edenlerden olmak. Iste bunlar, sag
yanin adamlaridir (Ashab-i Meymene). Ayetlerimizi inkar edenler
ise, sol yanin adamlaridir (Ashab-i Mes'eme). "Kapilari
kilitlenmis" bir ates onlarin üzerinedir. (Beled Suresi, 10-20)